Het recht op deconnectie: het meest inefficiënte marketingargument ooit.
Incompatibiliteit
Deze maatregel legt geen enkele verplichting op en waarschijnlijk is het dat wat haar zo zwak maakt. Bovendien is ze incompatibel met bepaalde sectoren, met name die van de handel die op het buitenland is gericht: de klanten die afkomstig zijn van alle uithoeken van de wereld hanteren niet altijd dezelfde werkdagen of dezelfde uurroosters. De telefoon uitschakelen wordt dan al veel moeilijker. Deze wet blijkt ook incompatibel in functies met heel veel verantwoordelijkheden waar het werk nooit volledig stopt.
Een cultuur van presenteïsme
“De klant is koning” en in deze hoedanigheid eist hij een snelle dienstverlening. Een e-mail of een oproep van een klant missen kan soms fataal blijken voor de reputatie van een onderneming. Hetzelfde geldt voor bepaalde werknemers die zich uit angst om ook maar iets van informatie te missen verplicht voelen om permanent te antwoorden op vragen van de werkgever of om echt heel beschikbaar te zijn.
De flexibiliteit omkaderen
Sinds de digitale apparaten in ons leven zijn gekomen, is ons gedrag veranderd. Naar huis gaan betekende vroeger ontspanning en deconnectie, maar hoe moeten we daar vandaag toe komen als de tool die we gebruiken voor ontspanning ook ons werkinstrument is? Deze vervaging van de grens tussen privé- en professioneel leven kan een bron van stress zijn en kan op lange of minder lange termijn leiden tot een burn-out en dus een verlies aan efficiëntie.
De “digital natives” lijken echter anders om te gaan met dit dilemma. Zij hechten meer belang aan hun vrije tijd en lijken eerder geneigd de vragen van kantoor te negeren om die vrije tijd, die in hun ogen zo kostbaar is, ten volle te benutten.